وروجک کوهنورد

      چی بگم از کجاش بگم فقط اینو بگم که خیلی خوشحال بودم وخوشحال بودم و خوشحال... چه قدرخوب بود که بودی وبودی ونفستو داشتم در ماه اول زندگیت هنوز باور داشتنت برام سخت بود.بودی ولی من شکه بودم که چطورفرشته کوچولو اینهمه پیچیدگی اورده بودی ؟از بیخوابیای من وتو بگذریم به قدر کفایت بیقرار بودی میخوام از کارایی که ماه اول انجام میدادی بنویسم... روزای اول فقط گوش می دادی ودهه ی اول چشمات به سمت صدا می چرخید وسرت رو کم کم می چرخاندی کم کم دهانتو تغییر شکل می دادی و زبونت رو بین لبات میذاشتی سکسکه می زدی به کلاهت چنگ می انداختی گریه های شبونتم که قربونت برم ماشالله کم نمیذاشتی .الهی فدات شم یاد اون روزا که می افتم دلم...

خب خدا رو شکر داشتی با این دنیاارتباط برقرار می کردی... صحبت  کردن دیگران را درک می کردی وبه تقلید از تکلم دهانت را باز وبسته می کردی اگر با آرامش با تو صحبت می کردیم آرام می شدی ولبخندی کوتاه می زدی واز شنیدن صداهای خشن مضطرب می شدی وکم کم برای در آوردن صداهای حلقی تلاش می کردی وچشمانت را درشت می کردی وبه طور نامفهوم اوخه می گفتی.دنیای من دیوونتم... ...

به راحتی ومکرر لبخند می زدی وتوجه خود را به محیط اطراف با نگاه کردن به اطراف نشان می دادی ومدام به اشیای مختلف خیره می شدی  انگار که باچشمانت می خواستی آنها را بگیری وکم کم داشتی بدن خود را درک می کردی انگشتانت را نگاه میکردی وآنها را تکان می دادی ودر مقابل صحبت دیگران واکنش هایی چون لبخندوحرکات دهان وصداهای حلقی را انجام میدادی بدنت رو چنان با هیجان به تکان در می آوردی که نگو..چرخونک موزیکال بالای تختت را بینهایت دوس داشتی و اینو در ماهای بعد بیشتر اثبات کردی بادقت اونو نگاه میکردی واز صدای موزیکش آروم دست تکون دادنات بیشتر شده بود وکشش بدنت به فعالیتای این ماهت اضافه شده بود خدا رو شکر که سالم بودی وبا هوش وتموم کارایی رو که ...

وای که چقدر روز به روز شیرین تر می شدی... کنجکاویت آشکار شده بود وبه اسباب بازیات و محیط های جدید علاقه مند بودی ومکانهای آشنارو می شناختی وبا دیدن مامان هیجان زده میشدی وپاهایت رو وقتی به زمین می کوفتی که خیلی هیجانی می شدی بره باهوش وبلا. جغجغه هایت را می گرفتی وسرت را بالا نگه می داشتی وحرکات دستان دیگران را دنبال می کردی .معمولا میهمانی هایی که دعوت می شدیم می رفتیم تو با جمع وشلوغی مشکلی نداشتی کم کم دل درهایت کمتر شده بود.بیشتر اوقات باهم می رفتیم دورزدن البته با کالسکه ات.روزای تعطیل باباباجون به فوشنجان وبرف ریز رفتیم وتو اولین  تپه نوردی در آغوش پدرت رو تجربه کردی.تازه جابجا شده بودیم واومده بودیم خونه جدیدمون خد...

خیلی علاقمند به بازی وخیلی خنده رو وبه کوچکترین چیزی میخندیدی سرت رو کاملا روی تنت نگه می داشتی و اگه صدایی می شنیدی فورا سرت رو به همون سمت بر می گردوندی برای جلب توجه ما تندتند دست وپا می زدی وخیلی دوس داشتی دستت به چرخونک بالای تختت مرسید و می گرفتیش ویه لیس مامانی می زدیش.بیشتر تفریحامون توی این ماه به دورزدن توی جاده باغرود و خیام ختم می شد بیشتر زمانمون رو در طول روط پیش خاله ها تو خونه مامانی بودیم دوست جدیدی پیدا نکرده بودی  صدای جدیدی ام یاد نگرفته بودی وهمون کارای قبلی روبهتر انجام می دادی.کم کم داشتیم واسه روزای عید آماده می شدیم برای من عید امسال با وجود تو رنگ وبوی متفاوتی داشت. ...

ثمین با خانواده مامانی لیلا. روستای میرآباد نوروز92 ثمین با ماهرخ جون نوروز92 حالا هرروز که می گذشت از نوزادیت فاصله می گرفتی و از شیرینیت هرچی بگم بازم نمیتونم حقشو بیان کنم اگه بدونی چقدر تو دل بقیه جا وا کرده بودی ازخاله ها(خاله زینت وخاله فائزه) بگم که دیوونه وار میپرستیدنت اگه نصف روز رد میشد و تورو نمیدیدن روزگارمو سیاه میکردن البته بابایی ومامانی لیلا هم همینطور یعنی با وجود شیرینیای تو زندگی شخصی من به زندگی در خانه ی بابایی معنا پیدا کرده بود چوووون اونا طاقت دوری توی وروجک و نداشتنواما...تو که از صدایز پای دیگران به هیجان می اومدی و دستانت را برای بغل کردن بازمی کردیوبا دهانت حباب درست می کردی اتفاق مهم  ان...

وقتی خوابت عمیق میشد... مراسم مدال خورون ... خب مگه چیه باید تستش کنم ببینم اصله یانه؟؟شاید کلاه سر دخترخاله ام رفته باشه!!! نه میگی اصله !طلاس کم کم شروع به حرف زدن کرده بودی وصداهای قابل فهم زیادی ادا می کردی ا سمه خودت رو می شناختی وهمیشه بعد از انجام هر کاری  متعجبانه نگاهم می کردی و منتظر بودی تا دوباره برات تکرارش کنم تو خوردنیا به شیر بیسکویت علاقه مند شده بودی اون روزا تقریبا دو سه ساعتی ازت دور بودم وتو پیش خاله ها می موندی پچون من می رفتم سالن بدنسازی با کمک روروک خیلی خوب راه می رفتی غلت می زدی وبه طلاجات علاقه بخصوصی داشتی مخصوصا گوشواره وتوگردنی. اونم اگه توگردنی خاله کوچیکه بود محشر بود ...

ثمین با لباسی که قراربود تو مراسم عروسی دایی جون بپوشه اما با مخالفت برای پوشیدن فقط تونستیم روی همون لباست پرو بگیریم ثمین توی حیاطمون با باباجونش بساط چای  آتیشی راه انداختن این ماه متقارن شده بود با جشن عروسی دایی هادی به خوبی در کالسکه می نشستی با روروک به خوبی راه می رفتی معنای کلمه نه را کمی تشخیص می دادی وبه سمت اسباب بازی های دورتر خیز می کشیدی .بابا+م م +ماما+به به رو می گفتی بازی کردن رو دوس داشتی .تمرکزت روی اشیا خیلی عالی بود ومدام دنبال اسباب بازیایی می گشتی که پرت شون کرده بودی  در آستانه دندان در آوردن بودی ودقیقاشب مراسم دایی بدخلقی وبهانه جوییات به حد اعلا رسیده بودوصبح بعد مراسم متوجه شد...

شیطنتای دخترخاله بعد از مراسم سوا کردن هسته های آلبالو واسه پختن مربا در اوایل نه ماهگیت دندانهایت در آمدند(دو دندان پیش پایین)شعرها وبازیهای آشنا را می شناختی وبا شنیدن اسمت سرت را فورا برمی گرداندی حمام کردن را خیلی دوست داشتی وبا گربه های توی حیاطمون دوس شده بودی هر روز چند دقیقه ای رو پشت درب توری حیاط خودتو باهاشون سرگرم می کردی نزدیک ماه رمضون می شدیم ویه برنامه تفریحی گلگشتی با مامانی ودایی هاشون رفتیم روستای بار علی رغم اصرار بقیه که می گفتن تو رو با خودمون به آبشار نبریم ولی ما گوش نکردیم وتوروبا خودمون بردیم آبشار تموم مسیر رو بغل باباجون بودی خاله زینت ودایی رضاهم اومده بودن خوش گذشت .ما بهت می گفتیم ثمین ...